Walentynki. Miłość Wychodzi Z Ukrycia

Walentynki, obchodzone 14 lutego, to dzień, w którym miłość dostaje oficjalne pozwolenie na wyjście z ukrycia, a drobne upominki i anonimowe wierszyki krążą jak małe listonosze uczuć.

To święto od dawna służyło tym, którzy „niewypowiedziane słowa” nosili w sercu, by wreszcie wysłać je w świat pod postacią walentynki.

Oto Anglicy, znani z nieśmiałości, w tym dniu zyskiwali odwagę większą niż na co dzień, choć na co dzień „są najbardziej nieśmiali i powściągliwi przy okazywaniu swoich uczuć”.

Właśnie wtedy młodzi mężczyźni, zwykle skryci jak mgła nad Tamizą, potrafili zdobyć się na gest, który w innym momencie roku wydawałby się im zbyt śmiały.

Cały ten zwyczaj przypominał trochę sytuację, w której serce niczym nieporadny angielski dżentelmen w końcu decyduje się zapukać do drzwi uczuć, choć robi to z rumieńcem większym niż bukiet róż.

Walentynki. Dzień nieśmiałych Anglików. Echo 1938.02.16 Nr 47. Zbiory WBP w Łodzi. Domena publiczna.

Anglicy to naród tak nieśmiały, że potrzebują specjalnego dnia, by powiedzieć „lubię cię”, więc z pomocą przychodzi im święty Walenty. W artykule opisano, jak 14 lutego zamienia Wyspy w festiwal anonimowych liścików, telegramów i rymowanych wyznań. Dawniej panowie losowali imiona dam niczym herbatniki z puszki, a potem musieli okazać im szczególną atencję. Popularność zwyczaju rośnie, bo pozwala wyrazić uczucia bez ryzyka, że ktoś się obrazi w kraju, gdzie dobre maniery są twardsze niż angielska pogoda. Całość brzmi jak dzień, w którym nawet najbardziej flegmatyczny Anglik odważa się uchylić emocjonalny parasol.

Źródło.

Artykuł: „Dzień nieśmiałych Anglików. Ciekawy zwyczaj”.
Źródło: gazeta łódzka „Echo” 16.02.1938, Nr 47.
Zbiory: Wojewódzka Biblioteka Publiczna im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Łodzi.
Prawa: domena publiczna.