Historia trwa. Niezmiennie
Szanowni Miłośnicy Łodzi! Dziś zabieram Państwa w podróż szczególną, nie po bruku Piotrkowskiej, lecz pożółkłych stronach dawnej prasy łódzkiej. Przed nami numer 47 gazety „Rozwój” z 26 lutego 1902 roku.
Pochylając się nad istotą naszych tradycji, sprawdzamy, jak dawne obrzędy przeniknęły na wielkanocny stół. Przykładem jest artykuł zatytułowany »Kwesty wielkanocne«, który ukazał się w łódzkiej gazecie »Rozwój« w 1902 roku.
Oddaję w Wasze ręce tekst, pochodzący z marcowego wydania dziennika „Rozwój” z 1902 roku. Choć od jego publikacji minęło ponad stulecie, poruszony w nim temat kwesty wielkanocnej pozostaje niezmiennie bliski sercu każdego, komu nieobca jest idea chrześcijańskiego miłosierdzia.
Sen o Łodzi pod rosyjskim stemplem. Znalazłem taką rzecz. To nie jest zwykła książka. To jest „Do poduszki. Wesołe luli-luli”.
Przysiądźcie na chwilę, bo oto wpadł mi w ręce prawdziwy unikat z 1902 roku, prosto z zasobów Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie. Spójrzcie tylko na ten tytuł: „Śmierć i życie. Komedja łódzka”.
Zapraszam w niezwykłą podróż do 1902 roku, by podejrzeć pełen pasji pojedynek dwóch największych miast ówczesnego Królestwa Polskiego – Arystokratka i Lodzermensch. Jak sto lat temu kłóciły się dwa polskie miasta.
Prezentowany zbiór strof z 1902 roku stanowi unikalny, satyryczny portret Łodzi u progu XX wieku, utrwalony w dynamicznym rytmie nowo wprowadzonej komunikacji tramwajowej.
W Twoje ręce oddaję niezwykłe świadectwo łódzkiego życia z początków ubiegłego stulecia, spisane ręką autentycznego mieszkańca Bałut. Ta osobliwa korespondencja Pietra Kornobisa do redakcji „Tramwaju Łódzkiego” to nie tylko wołanie o wsparcie w ciężkich czasach, ale przede wszystkim barwny popis soczystej, bałuckiej gwary.
Prezentowany dokument stanowi unikalne świadectwo niezwykle surowych i autorytarnych relacji zawodowych panujących na przełomie XIX i XX wieku.
