Klub RTS Widzew. Mural przy Kazimierza 7 w Łodzi

Mural przy ul. Kazimierza 7 w Łodzi to efektowna, wielkoformatowa kompozycja poświęcona piłkarskiej dumie miasta jaką to jest Klub RTS Widzew Łódź.

„Niepokonany Widzew” – opowieść spod murów przy Kazimierza 7.

Kazimierza 7 – tu bije serce czerwono‑białej Łodzi! Na murze – historia, która nie blaknie: Herb z 1910, trybuny w ogniu, piłkarze w euforii i biało‑czerwona flaga w dłoniach zwycięzców. Sezon 1995/96 to 27 zwycięstw, 7 remisów, ZERO porażek! Triumf w Warszawie 2:1 po golach Koniarka i Szarpaka, mistrz Polski i Superpuchar! Rok później – czwarte mistrzostwo i cały sezon bez przegranej! Widzew to walka do ostatniej sekundy, to duma Łodzi i legenda, której nikt nie zatrzyma! RTS! RTS! RTS!

„Niepokonany Widzew – Łódzka Duma!”

Jeśli ktoś zapyta, gdzie w Łodzi bije serce piłkarskiej dumy, wskażę bez wahania – na boczną ścianę bloku przy ulicy Kazimierza 7. Tam, w czerwieni i bieli, rozciąga się monumentalny obraz, który nie jest tylko farbą na tynku. To żywa kronika chwały, hołd dla drużyny, która nie raz udowodniła, że Widzew to więcej niż klub.

W formie komiksowej chmurki, widnieje hasło w języku polskim, będące manifestem przywiązania do klubu i jego wiecznego trwania „WIDZEWIACY POD WODZĄ FRANCISZKA SMUDY POKONUJĄ KAŻDEGO PRZECIWNIKA! NIEWAŻNE, CZY PRZEGRYWAJĄ, CZY DO KOŃCA SPOTKANIA ZOSTAŁO 5 MINUT – WIDZEWIACY ZAWSZE WALCZĄ DO KOŃCA!”

Mural „Niepokonany Widzew” wciąga wzrok już z daleka. W tle – trybuny kipiące od emocji, morze flag i transparentów, jakby ktoś zatrzymał w kadrze mecz o mistrzostwo świata. W centrum – piłkarze w czerwonych koszulkach z białymi akcentami, z numerami 11, 13, 15 i 18, w euforycznym uścisku po golu. Jeden z nich dzierży wielką biało‑czerwoną, szachownicową flagę – symbol dumy i wierności.

Nad nimi góruje herb z datą 1910, a tuż pod nim dumny napis „NIEPOKONANY WIDZEW” w barwach czerwono‑niebiesko‑żółtych. Po lewej – komiksowa chmurka, a w niej słowa, które każdy kibic zna na pamięć: „Widzewiacy pod wodzą Franciszka Smudy pokonują każdego przeciwnika! Nieważne, czy przegrywają, czy do końca spotkania zostało 5 minut – Widzewiacy zawsze walczą do końca!”

„POZNAJ PRZYGODY PIŁKARZY RTS I DRUGIEGO WIELKIEGO WIDZEWA! EMOCJE, SUKCESY, CHARAKTER I NIEZAPOMNIANI BOHATEROWIE, DZIĘKI KTÓRYM 1996 ROK STAŁ SIĘ WYJĄTKOWY!”

Dolna część muralu to podróż przez historię – rok 1996 i półfinał Pucharu Mistrzów, rok 1996 i wyjątkowy sezon pełen emocji, sukcesów i bohaterów, a obok rok 1997, gdy Widzew zdobył czwarte mistrzostwo Polski, przechodząc przez ligę bez porażki. Świętowała wtedy cała Łódź, a echo radości niosło się po kraju.

Ale jest jeden sezon, który w sercach kibiców świeci jak najjaśniejsza gwiazda – 1995/96. To wtedy drużyna Smudy ruszyła na podbój ligi z odwagą i wiarą, że można przerwać hegemonię Legii. Były mecze, które przeszły do legendy – 5:0 z Sokołem Tychy, 4:1 z Hutnikiem, a przede wszystkim ten w Warszawie, gdy przegrywając 0:1, Widzew odwrócił losy spotkania i wygrał 2:1 po golach Koniarka i Szarpaka.

„DRUŻYNA OSIĄGNĘŁA SZCZYT POTĘGI W 1997 ROKU ZDOBYWAJĄC SWOJE 4. MISTRZOSTWO POLSKI! ŚWIĘTOWAŁA ŁÓDŹ I KIBICE W CAŁYM KRAJU! 1997”.

27 zwycięstw, 7 remisów, ani jednej porażki – bilans, który brzmi jak opowieść z dawnych lat, a jednak wydarzył się naprawdę. Marek Koniarek zdobył 29 bramek i koronę króla strzelców, a drużyna dołożyła Superpuchar Polski. To był futbol odważny, ofensywny, który przyciągał tłumy i dawał wiarę, że w Łodzi wszystko jest możliwe.

Dziś ten mural to nie tylko ozdoba miasta. To przysięga złożona w barwach czerwonych i białych, że duch Widzewa nigdy nie zgaśnie. Bo Widzew to walka do końca, to duma Łodzi, to historia pisana sercem i potem na murawie.

Index.

• Flaga biało‑czerwona (szachownicowa) – symbol dumy i wierności kibiców.
• Franciszek Smuda – trener Widzewa Łódź w latach największych sukcesów (m.in. sezony 1995/96 i 1996/97).
• Grzegorz Szarpak – strzelec gola w meczu z Legią Warszawa w sezonie 1995/96.
• Herb z 1910 roku – symbol klubu umieszczony na muralu.
• Hutnik – przeciwnik w meczu wygranym 4:1.
• Kraków (Hutnik Kraków) – miejsce drużyny Hutnik, pokonanej 4:1.
• Legia Warszawa – rywal w kluczowym meczu sezonu 1995/96.
• Łódź – miasto, w którym znajduje się mural i klub RTS Widzew.
• Marek Koniarek – napastnik, król strzelców sezonu 1995/96 (29 bramek).
• Mural „Niepokonany Widzew” – wielkoformatowe malowidło poświęcone klubowi RTS Widzew Łódź.
• Numery koszulek 11, 13, 15, 18 – numery zawodników ukazanych na muralu.
• Puchar Mistrzów (półfinał) – rozgrywki wspomniane w kontekście roku 1996.
• RTS Widzew Łódź – klub piłkarski, bohater muralu.
• Sezon 1995/96 – 27 zwycięstw, 7 remisów, 0 porażek, mistrzostwo Polski, Superpuchar Polski.
• Sezon 1996/97 – czwarte mistrzostwo Polski, sezon bez porażki.
• Sokół Tychy – przeciwnik w meczu wygranym 5:0.
• Superpuchar Polski – trofeum zdobyte w sezonie 1995/96.
• Transparenty i flagi – rekwizyty kibiców przedstawione na muralu.
• Trybuny – element tła muralu, symbol kibicowskich emocji.
• Tychy – miasto drużyny Sokół Tychy, pokonanej 5:0.
• ul. Kazimierza 7 (Łódź) – lokalizacja muralu „Niepokonany Widzew”.
• Warszawa – miejsce zwycięskiego meczu z Legią (2:1) w sezonie 1995/96.

Views: 176