Kefirek i Zefirek, czyli Jak Zdrowie Smakuje Lekkością

Dawno, dawno temu, za siedmioma górami jogurtów i ośmioma dolinami muesli, żyło sobie dwóch nierozłącznych przyjaciół Kefirek i Zefirek. Oto Kefirek, brodaty staruszek o łagodnym, ale stanowczym charakterze, i Zefirek, psotny i lekki wiaterek, co uwielbiał szumić w zbożach.

Kefirek był ekspertem od spraw wewnętrznych, i to dosłownie! Jako weteran z rodu fermentowanych napojów mlecznych, miał całą armię probiotyków gotową do obrony każdego brzuszka. Ludzie mówili, że jest tak zdrowy, iż po jego wypiciu można biegać maratony… albo przynajmniej bez wzdęć wytrzymać firmowe zebranie.

Pewnego słonecznego poranka, Kefirek westchnął ciężko, patrząc na Zefirka, który akurat próbował ukraść czapkę ogrodowemu krasnalowi.
— Ach, Zefirku, Zefirku – zagruchał Kefirek. — Jesteś taki lekki, ale brakuje ci… substancji! Wszyscy cię lubią, bo jesteś chłodny i przyjemny, ale jak to się ma do zdrowej żywności? Ja to mam: wapń, białko, te moje armie… A ty? Same powietrze!
Zefirek zaśmiał się beztrosko, aż kłosy pszenicy zatańczyły.
— Eee tam, Kefirku! Ty wiesz swoje, a ja swoje. Ty jesteś dla tych, co mają już swoje lata i muszą „regulować”. Ja jestem dla tych, co chcą, żeby im lekko było! Jestem jak oddech po super-zdrowej, ale ciężkiej sałacie!

I tu zaczyna się anegdota.

Pewnego dnia, do pobliskiej spiżarni trafił pan Schabowy, straszny grubas o tłustym uśmiechu. Rozłożył się dumnie na środku półki, blokując widok wszystkim innym. Schabowy, jak to Schabowy, ciężki był i miał fatalny wpływ na samopoczucie. Już po chwili mieszkańcy spiżarni zaczęli czuć się ociężale, a ich trawienie strajkowało. Nawet chleby zakwasowe zaczęły wyglądać na znużone.

Kefirek, jako naturalny lider, natychmiast ruszył do akcji. Wskoczył na stół i wygłosił płomienne przemówienie o sile bakterii kwasu mlekowego i potrzebie równowagi.
— Musimy go zneutralizować! — grzmiał, a jego broda z kultur bakterii drżała z emocji. — Tylko zdrowe odżywianie może temu zaradzić!

Wszyscy próbowali. Ogórek Kiszonek próbował go zakwasić, Marchewka próbowała go zagryźć. Ale Schabowy był zbyt oporny.

Wtedy, niepostrzeżenie, zjawił się Zefirek. Przeleciał nad Schabowym, najpierw delikatnie, a potem z małym wirującym podmuchem. Zamiast walczyć siłą, Zefirek… po prostu go ochłodził. Wepchnął pod niego chmurkę lekkiego, przyjemnego powietrza, które sprawiło, że ciężki Pan Schabowy poczuł się mniej duszno i… zasnął. Stał się mniej aktywny, mniej dominujący, a jego ciężka aura rozeszła się w spiżarni.
Kefirek popatrzył na Zefirka zdumiony, a potem wybuchnął serdecznym śmiechem, aż sfermentował lekko dodatkową porcję.

— Zefirku, mój drogi przyjacielu! — zawołał. — Miałeś rację! Ja jestem fundamentem zdrowej żywności, dbam o to, co jest w środku i buduję odporność. Ale ty… ty jesteś tą lekkością, która sprawia, że zdrowie nie jest ciężkim obowiązkiem, a przyjemnością! Nawet super-zdrowe jedzenie, takie jak ja, potrzebuje trochę zefirku, żeby człowiek poczuł się po nim latająco lekki!

I tak się żyło! Kefirek nadal pilnował, by każdy brzuch miał swoje probiotyki, a Zefirek dbał, by każda dieta, nawet ta najzdrowsza, była lekka, przyjemna i nigdy nie ociężała. Bo w końcu, zdrowe odżywianie to nie tylko to, co jesz, ale i to, jak się po tym czujesz!

Morał gawędy.

Pamiętaj, że nawet najzdrowsze produkty (jak Kefirek!) powinny dawać poczucie lekkości i radości (jak Zefirek!). Równowaga to podstawa!

Na zdrowie! 

Views: 32